Rycerz o brzasku. Magiczny domek na drzewie

Autor: Mary Pope Osborne
Wydawnictwo: Mamania
Wiek: 6+
Ocena: 4/6

Magiczny domek na drzewie to seria kilkunastu książeczek dla dzieci, które już same czytają. Bohaterami są Jacek i Ania, którzy przez przypadek znaleźli na drzewie drewniany domek, a w nim mnóstwo książek. Za pomocą tajemnego hasła dzieci podróżują w czasie i przestrzeni.
My trafiliśmy akurat na drugi tom, co nie przeszkadzało w lekturze, gdyż na początku znaleźliśmy kilka odniesień do części pierwszej i początku przygód dzieci. Dzięki temu wiedzieliśmy o szczegółach odkrycia.
Tym razem Ania wyraża w domku na drzewie chęć przeniesienia się do zamku rycerzy. Jej życzenie zostaje spełnione i dzieci trafiają do średniowiecza. Poznają życie rycerzy, ale wpadają też w tarapaty! Zostają schwytani, wpędzeni do lochu i muszą sami się uwolnić!
Przy okazji opowieści o przygodach dzieci autorka wplata w tekst kilka informacji o rycerzach, ich zwyczajach, zbroi czy budowie zamków. Nie jest to wcale robione dyskretnie, bo wiadomości podane są grubszą, wyróżnioną czcionką;) Zabieg jest o tyle sprytny, że są to cytaty z książki o rycerzach, którą Jacek wziął z domku na drzewie i do której zerka, by orientować się lepiej w zastanej rzeczywistości.
Książeczka jest krótka, cienka, napisana dużą czcionką, idealna do samodzielnej lektury dla uczniów pierwszych klas podstawówki. Napisana jest ciekawie, akcja wciąga dziecko i zachęca do czytania. Przy okazji dziecko dowie się różnych ciekawostek na temat rycerzy. Może czasy średniowiecznych zamków na tyle mu się spodobają, że sięgnie po poważniejsze lektury:)
Myślę, że może się spodobać także młodszym dzieciom, którym opowiastkę przeczytają rodzice.
Będziemy szukali kolejnych części:) Mam nadzieję, że można je czytać w przypadkowej kolejności:)

Czytaj z nami zwierzakami. Ćwiczenia do nauki czytania i pisania wspierane nagraniem

Autor: Dorota Miązek, Dorota Piątkowska
Wydawnictwo: Annał
Wiek: 7+
Ocena: 4+

Bardzo ciekawa i przydatna książka do nauki czytania. Zarówno dla tych, którzy dopiero zaczynają ćwiczyć tą trudną umiejętność, jak i dla tych, którzy mają z tym problemy w starszych klasach, choćby z powodu dysleksji.
Metoda przedstawiona w książce została wynaleziona i wdrożona przez Autorki. Ma usprawnić proces czytania, przyczyniając się do zwiększenia tempa. Składa się z wierszy podzielonych na krótkie, czterowersowe fragmenty, pod którymi znajdują się ćwiczenia. Do książki dołączona jest płyta z nagraniami. Metoda polega na tym, że dziecko najpierw czyta tekst samodzielnie na czas (ten czas zapisujemy w tabeli na końcu książki). Następnie odsłuchuje ten sam tekst z płyty, czytany bardzo powoli i wyraźnie. Kolejny krok to czytanie razem z płytą, równocześnie, tyle razy, ile dziecko uważa za konieczne. Po czym jeszcze raz czyta ten sam tekst znów na czas. W tabeli porównujemy oba wyniki i oczywiście drugi jest dużo korzystniejszy, co zachęca dziecko do dalszej pracy:)
Kolejny etap pracy to ćwiczenia do wykonania. Jest ich kilka do danego fragmentu wiersza. Dziecko dzieli tekst na sylaby (używa do tego różnych, wskazanych przez Autorki kolorów), pisze go z pamięci w linijkach, grupuje wyrazy w tabelce wg ilości sylab. Na koniec pozostaje coś przyjemnego, czyli np. rysunek do pokolorowania.
Wierszyki są bardzo fajne, współczesne, śmieszne, wcale nie nudne! Czyni to pracę na pewno atrakcyjniejszą:)
Całość podzielona jest na 33 ponumerowane "lekcje", a numer w książce odpowiada numerowi nagrania  na płycie, co ułatwia wyszukiwanie. We wstępie zawarty jest opis metody i wskazówki dla rodziców/nauczycieli, jak pracować z dzieckiem. Autorki podkreślają znaczenie systematyczności i zalecają co najmniej kilka treningów tygodniowo, po 15-30 minut.
Uważam tą pomoc dydaktyczną za bardzo użyteczną, a samą metodę za skuteczną. Forma jest na tyle atrakcyjna, że praca wydaje się mniej żmudna i łatwiej zachęcić dziecko do wykonywania zadań.

Bajki Ezopa

Autor: Ezop
Wydawnictwo: SBM
Wiek: 4+
Ocena: 4

Bardzo ładnie wydane krótkie bajeczki z morałem. Żółw, który chciał się ścigać z zającem i...wygrał. Wilk przebrany w owczą skórę. Przyjaciel, który zostawił druha w potrzebie. To tylko kilka przykładów.
Piękne, kolorowe ilustracje na pewno przykują uwagę malucha. Duża czcionka i niewielka ilość tekstu na stronie zachęcą do samodzielnej lektury dziecko początkujące w trudnej sztuce czytania. Rodzic na pewno zaduma się nad niejednym morałem.

Czarownica Tekla i jej przyjaciele

Autor: Jennifer Jordan
Wydawnictwo: Debit
Wiek: 3+
Ocena:4

Pogodna, kolorowa, duża książka z trzema wesołymi historyjkami. Pierwsza z nich opowiada o roztargnionej czarownicy, która zgubiła zeszyt z zaklęciami i przez to zamiast załatać dziurę w dachu, ruszyła na tym dachu w podróż jak na latającym dywanie. Po drodze pomogła wielu małym zwierzątkom, w zamian za co potem one pomogły jej i zrobiły nowy dach:)
Druga opowieść dotyczy olbrzyma Kuby, który nie mógł spać nocami, bo bardzo marzły mu stopy, a poza tym bał się ciemności...Któregoś dnia olbrzym pomógł mieszkańcom miasteczka, którym powódź utrudniła codzienne życie. W zamian za to jedna z mieszkanek znalazła sympatyczny sposób na bezsenność olbrzyma:)
Trzecia historyjka opowiada o psotnym duszku Kacperku, który bardzo chciał mieć przyjaciół, jednak był niewidzialny. Z nudów zaczął płatać figle zwierzątkom w czasie zawodów sportowych. Został jednak, ku swemu zaskoczeniu, zdemaskowany. Ale dzięki temu znalazł przyjaciół.
Dwa pierwsze opowiadania bardzo nam się spodobały, jednak trzecie jest dużo słabsze. Mocno naciągane, akcja jakoś dziwnie najpierw się wlecze, a potem nagle gwałtownie przyspiesza.
Ogólnie książeczka jest bardzo optymistyczna i uczy, że pomaganie innym jest fajne.
Napis na okładce głosi, że to lektura dla dzieci 4-8 letnich. O ile dla tej młodszej grupy tekst będzie całkiem ok, o tyle dla tej starszej jest zbyt dziecinny i infantylny. Jednak tu górę bierze bardzo duża czcionka, która na pewno ułatwi naukę czytania.

Operacja Burzowa Chmura

Autor: Jorn Lier Horst
Wydawnictwo: Media Rodzina
Wiek: 6+
Ocena: 5

Pierwszy tom kolejnej skandynawskiej (tym razem norweskiej) serii detektywistycznej dla dzieci.
Bohaterami są Tiril, Oliver i pies tropiący Otto. Dzieci są założycielami Biura Detektywistycznego nr 2, od którego wzięła nazwę cała seria.
Młodzi detektywi czasem narzekają na nudę. Jednak gdy się okazuje, że w miasteczku mają miejsce kolejne dziwne kradzieże, ich życie nabiera barw, a oni przystępują do akcji.

Przyznam, że "Operacja..." dość mocno skojarzyła mi się z serią o Lassem i Mai. Podobnie jak tam głównymi bohaterami jest para dzieciaków, jest policjant, na pierwszych dwóch stronach opisani są pokrótce wszyscy najważniejsi bohaterowie.  Jednak "Operacja..." wypada w porównaniu lepiej. Tutaj język nie jest tak prosty, zdania są rozbudowane, opisy wydarzeń w czasie przeszłym. Dość duża czcionka i krótki tekst na stronie powodują, że to idealna lektura dla dzieciaków zaczynających czytać samodzielnie. Atutem są też fajne, kolorowe ilustracje ( i to też przewaga nad Lassem i Mają).
Jeśli dodać do tego zgrabny format, twardą okładkę i miłe w dotyku, błyszczące strony, to książka wypada naprawdę bardzo pozytywnie:)
Dobrze, że  seria liczy już 6 tomów, bo chętnie się na nią "przerzucimy" z Lassego i Mai!

Biuro detektywistyczne Lassego i Mai. Tajemnica galopu

Autor: M.Widmark, H.Willis
Wydawnictwo: Zakamarki
Wiek: 6+
Ocena: 3+

Tym razem w okolicy Valleby odbywają się wyścigi konne. Oczywiście zawodnicy grają o wysoką stawkę (:/). Jest ich czworo, w tym znana nam już Sara. Jej narzeczony obstawia zwycięstwo, mimo, że Sara jest debiutantką. Nagle, jeszcze w pierwszym okrążeniu, konie doświadczonych jeźdźców zaczynają się dziwnie zachowywać. Jedynie Sara na swoim Galopie bez szwanku dociera do mety i wygrywa. Także jej narzeczony zgarnia w zakładach sporą sumę pieniędzy, które przydadzą się na planowane wesele. Czy to Sara, zgodnie z podejrzeniami Lassego i Mai, jest sprawczynią dziwnych wydarzeń? Czy aż tak zależało jej na pieniądzach, by posunąć się do niecnych czynów?
To kolejna część, w której chodzi o pieniądze. Tym razem nieco lepiej poprowadzona jest zagadka, a rozwiązanie okazuje się zaskakujące, choć nieco dziwne i zagmatwane.

Jednak podobnie jak Tajemnica wyścigu, Galop nie będzie należał do naszych ulubionych, do których warto wrócić za jakiś czas...

Zbawcy książek

Autor: Agnieszka Stelmaszczyk
Wydawnictwo: Book House
Wiek: 6+
Ocena: 1

Wielkie rozczarowanie. Bardzo słaba książka.
W szkolnej bibliotece ktoś niszczy książki. Dwie dziewczynki chcą wziąć sprawę w swoje ręce i znaleźć sprawcę. Okazuje się, że winny jest drugoroczny czwartoklasista, zwany trollem.
Co mam do zarzucenia książce? Po pierwsze: epitety. Rozumiem, że może to norma w niektórych środowiskach, ale uważam, że w książce nie jest na to miejsce...Dwa: ciągnięcie ucznia za ucho. Trzęsie mnie! Trzy: stereotypy. Dziewczynki lubią czytać, a chłopcy nienawidzą, chłopcy tylko grają na komputerze. Albo drugoroczny - jest wyśmiany, nazywany trollem, bo jest głupi, wielki, to on jest winny całego zła w szkole. Sama okładka-supermenka ciągnie drugorocznego na łańcuchu...I w ogóle jaki ten Jacuś ma wizerunek:( Masakra! Kolejny zarzut: prostacki wręcz język.
Co z tego, że czcionka jest spora, że ułatwia samodzielne czytanie? Postacie wyzierający z ilustracji, z wielkimi, jak dla mnie rodem z japońskich bajek, oczami są nienaturalne i monstrualne.
Nie powiem nawet, że szkoda czasu. Powiem, że wg mnie książeczka może być dla dzieci szkodliwa, tym bardziej jeśli przeznaczona jest do samodzielnego czytania, więc w podtekście: bez asysty dorosłego. Rodzic uczestniczący w lekturze może jeszcze naprostować niektóre bzdurne określenia czy stereotypy. Dziecko może je przyjąć bezkrytycznie i przez taki pryzmat zacząć patrzeć na świat...Wszak książki są mądre, można im wierzyć i na nich bazować...