niedziela, 4 grudnia 2016

"Jedna literka a zmiana wielka"

Autor: Agnieszka Frączek
Wydawnictwo: Literatura
Wiek: 7+
Ocena: 4+/6



Homofony to słowa,które brzmią identycznie, ale różnią się pisownią i znaczeniem. W tej niewielkiej książeczce właśnie homofonami bawi się pani Frączek, tworząc zabawne wierszyki. I tak z wielbiciela luźnych gadek powstaje miłośnik luźnych gatek,a pan,który zamawia przez telefon budki dla ptaków dostaje w przesyłce malutkie butki:)
Dobra zabawa dla nieco starszego dziecka, które wyłapie różnice między słowami. Bo to na tym polega sens wierszyków:)

czwartek, 24 listopada 2016

"Ostatnie piętro" czyli o wojnie dla dzieci

Autor: Irena Landau
Wydawnictwo: Literatura
Wiek: 9+
Ocena: 5/6


Gdy pewnego dnia w 1943 roku Krysia wróciła do domu, zastała tam niecodzienną scenę. Panował wielki bałagan, a rodzice wynosili wszystko z malutkiego pokoiku bez okien, zwanego garderobą. Zdziwiona dziewczynka usłyszała, że to nie wyprowadzka, a przeciwnie, w pokoiku miał ktoś zamieszkać. Jakaś dziewczynka. O dziwo, nie będzie mogła nigdzie wychodzić! A jej pobyt będzie wspólną, rodzinną tajemnicą. I tak do mieszkania Krysi, na ostatnim piętrze praskiej kamienicy, trafiła Cesia, mała Żydówka z getta. Od tej chwili zmieniło się całe życie rodziny. Zagrożenie czyhało z każdej strony, każdy mógł się okazać zdrajcą, a Krysia i jej rodzice mogli za ukrywanie Żydówki zapłacić życie. Dziewczynka bardzo przeżyła rozstanie ze swoimi bliskimi, cały czas myślała o tym, czy jeszcze ich kiedykolwiek spotka. Jednak z czasem bardzo zżyła się z ciocią, wujkiem i Krysią.
Okazuje się, że w czasie wojny wiele rzeczy jest dziwnych, innych niż zawsze i bez sensu...
To prawdziwa historia małej Cyrli, której kryjówka w mieszkaniu państwa Różyckich uratowała życie. Piękna opowieść o bohaterstwie, odwadze, ale i tragizmie wojny.

środa, 23 listopada 2016

"Kiedy ostatnio byłam szczęśliwa" czyli Dunia po raz kolejny

Autor: Rose Lagercrantz
Wiek: 7+
Ocena: 5/6

To trzeci tom przygód Duni, małej, sympatycznej dziewczynki ze Szwecji. Chociaż słowo "przygód" nie bardzo oddaje charakter tych książek. Opisują one raczej codzienne życie Duni, jakiś urywek jej rzeczywistości.
Tym razem w życiu dziewczynki źle się dzieje. Pewnego dnia w szkole dostaje informację, że jej tata miał wypadek, potrącił go samochód. Leży w szpitalu. Mama dziewczynki nie żyje, dlatego musi ona na jakiś czas zamieszkać z babcią i dziadkiem. Na jakiś czas opuszcza szkołę i koleżanki.  Tym, co najbardziej, najdobitniej wyziera ze stron opowieści to wielki strach dziecka o życie ojca. Tata pogrążony jest w śpiączce, wygląda strasznie, podłączony do różnych kabelków, z zabandażowanymi różnymi częściami ciała.
Na szczęście czytaliśmy wcześniej część czwartą (przez przypadek) i wiemy, że wszystko dobrze się skończyło. A i tak bardzo trudno było mojemu dziecku powstrzymywać emocje i łzy...
Autorka jak zwykle porusza bardzo trudny, ale i bardzo ważny temat w życiu dziecka. Maluch, który doświadczył podobnej sytuacji (zarówno w tej części, jak i w pozostałych) może skonfrontować swoje odczucia i emocje z tymi, które przeżywa bohaterka.
Książka jest idealna dla dzieci zaczynających samodzielnie czytać, zarówno ze względu na dużą czcionkę, odpowiednią ilość tekstu, jak i ciekawą, adekwatną do wieku treść.
To chyba najtrudniejsza, najsmutniejsza część opowieści o Duni. Część, w której stwierdzenie "byłam szczęśliwa" kojarzy się małej dziewczynce tylko z przeszłością.

piątek, 18 listopada 2016

"Dzień czekolady" czyli tym razem na smutno...

Autor: Anna Onichimowska
Wydawnictwo: Literatura
Wiek: 7+
Ocena: 5/6

Głównym bohaterem książki jest 7-letni Dawid. Ma przyjaciółkę, Monikę, z którą może rozmawiać na każdy temat. Monika jest nieco dziwna, ma spódniczkę hula, w której uwielbia tańczyć i babcię, która mieszka bardzo daleko. Kiedyś Dawid miał też siostrę, Zuzię, jednak ona pewnego dnia nagle zniknęła. Zmarła, ale nikt nie chce o tym mówić ani rozmawiać z chłopcem. Dawid wie, że Zuzia zawsze chciała być kotem. Kiedy zaraz po tej historii z rzeką, kiedy to Zuzia zniknęła, w ogrodzie zjawiła się kotka, Dawid bez wahania nazwał ją imieniem siostry. Bo to przecież najpewniej była ona! Niestety, mama strasznie się denerwuje i bardzo jej przeszkadza, że kotka tak ma na imię...
To smutna książka, taka, która nawet w dorosłych oczach zapala łzy. Porusza bardzo trudny temat śmierci dziecka i pokazuje, jak inni, duzi i mali, próbują sobie z nim poradzić. Nie ma sensu oceniać postawy rodziców Dawida, bo tak naprawdę nikt z nas nie wie, jak zachowalibyśmy się w takiej sytuacji. Uważam, że warto najpierw samemu zapoznać się z opowieścią, by narazić zbyt wrażliwej psychiki dziecka na niepotrzebne emocje.
Ciekawy jest układ książki. Kolejne rozdziały to kolejne dni, a każdy z nich pod znakiem jakiegoś nastroju. Jest więc dzień gniewu, deszczu itd. Każdy z nich jest dość krótki, dzięki czemu nawet starszy przedszkolak da radę go wysłuchać.
Książka jest pięknie wydana, nastrojowa okładka i ilustracje podkreślają emocje opowieści.

poniedziałek, 14 listopada 2016

"Pompon w rodzinie Fisiów"

Autor: Joanna Olech
Wiek: 7+
Ocena: 4+/6


Malwina i Gniewosz to całkiem zwyczajne dzieciaki, mające całkiem zwyczajną rodzinę, mieszkające w całkiem zwyczajnym mieszkaniu w bloku. Jednak pewnego dnia ich życie diametralnie się zmienia. W odpływie umywalki nagle pojawia się malutki smok. Takie smocze niemowlę. Dzieci oczywiście muszą się nim zająć! Początkowo ukrywają smoka w skrzyni na pościel, jednak psikusy, jakie stwór robi różnym członkom rodziny sprawiają, że tajemnica wychodzi na jaw. I tak Pompon staje się pełnoprawnym członkiem rodziny Fisiów, przyprawiającym wszystkich czasem o palpitacje serca, czasem o napady szału, a czasem o wybuchy śmiechu. Bo Pompon uwielbia korniszony i nagminnie wyjada je z lodówki. A po jedzeniu beka wydając charakterystyczne "helloł!". Wsmarowuje w siebie cały słoiczek przeciwzmarszczkowego kremu mamy, najdroższego kremu! bo chce nawilżyć swą skórę i przeciwdziałać rogowaceniu łusek:) Nienawidzi kotów i dlatego próbuje skutecznie zlikwidować ukochanego pupila cioci Misi. A wreszcie Pompon się zakochuje...
Pełna humoru książka, która jest zbiorem scenek z życia rodziny żyjącej z prześmiesznym smokiem. Nie ma tu podziału na klasyczne rozdziały, poszczególne przygody i scenki oddzielone są od siebie przerwami w tekście i zaznaczone wielkimi literami. Tekst uzupełniają portrety smoka w różnych ujęciach. Co ciekawe, strony są dwukolorowe, biało-zielone.

Nie przepadam, przyznam szczerze, za językiem, jakim napisana jest ta książka, pełnym dziecinno-młodzieżowego slangu i epitetów w stylu: ty idioto czy co za głupek. Jednak salwy śmiechu, jakimi dziecko wita historyjki warte są drobnej tolerancji lub kilku przemilczeń czy dyskretnych pominięć w czytanym tekście;)

czwartek, 27 października 2016

"Doktor Proktor i proszek pierdzioszek"

Autor: Jo Nesbo
Wydawnictwo: Czarna Owieczka
Wiek: 8+
Ocena: 5/6

Na ulicę Armatnią pewnego norweskiego miasta wprowadza się nowy lokator: karzełkowaty, rudowłosy chłopiec o imieniu Bulek. Szybko zaprzyjaźnia się z sąsiadką Lisą, z którą ma chodzić do jednej klasy, oraz szalonym wynalazcą, doktorem Proktorem. Najnowszym osiągnięciem wynalazcy jest tytułowy proszek pierdzioszek, który po zażyciu powoduje baki o niesamowitej sile. Co więcej, w wyniku niewielkich modyfikacji powstaje proszek prykonautów, który potrafi swą siła wystrzelić człowieka w kosmos! Bulek wpada na pomysł, by proszek pierdzioszek sprzedawać dzieciom, a proszek prykonautów zaproponować NASA (dzięki temu wynalazkowi sporo zaoszczędziliby na produkcji rakiet!). Niestety, za rogiem czają się wstrętni bliźniacy Truls i Trym Thrane oraz ich pazerny ojciec. Najpierw doprowadzają do aresztowania doktora Proktora i Bulka, a następnie wykradają oba proszki. To dopiero początek niesamowitych wydarzeń!
Równocześnie w mieście pojawia się pewien problem związany z dorocznymi obchodami norweskiego święta niepodległości 17 maja i sławną na cały kraj, a może i świat salwą armatnią...
Pełna inteligentnego humoru, rewelacyjna książka dla dzieciaków, które lubią się śmiać z fantastycznych przygód:) Dość gruba, bardzo estetycznie wydana, opatrzona wieloma śmiesznymi ilustracjami jest idealną lekturą dla początkujących czytelników. Wciąga, powoduje salwy śmiechu, nie pozwala zasnąć wieczorem;) Polecam!

środa, 26 października 2016

"Szary" czyli fajnie mieć pasję!

Autor: Monika Błądek
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
Wiek: 12+
Ocena: 5/6

Szamil, niespełna czternastolatek, jest Czeczenem. Jego rodzice nie żyją. Chłopiec wychowuje się w polskiej rodzinie zastępczej wraz z Luizą, którą traktuje jak siostrę. Najważniejszy jest dla niego honor, co wbijał mu do głowy ojciec, czeczeński wojownik. Niestety, najczęściej w obronie dobrego imienia swojego i Luizy Szamil wykorzystuje pięści. Jest jak czujny wilk, zawsze podejrzewający zagrożenie, zawsze gotowy do walki. W szkole chłopak nie jest akceptowany, wręcz wyśmiewany przez rówieśników za swą "inność". Po kolejnej bójce zastępczy rodzice wydają zakaz wyjazdu na wakacyjny obóz. Jednak po namyśle zapisują chłopaka na zajęcia w zielonej szkole. Jako wielbiciel MMA, Szamil liczy na zajęcia ze sztuk walki. Gdy dowiaduje się, że ma chodzić na naukę fechtunku z młodszymi od siebie dzieciakami, czuje się rozczarowany i oszukany. Jednak dość szybko przekonuje się, że to świetne lekcje nie tylko wymachiwania gumowym mieczem, ale i panowania nad emocjami czy szacunku dla przeciwnika, choćby był on tylko małą, szczerbatą dziewczynką. Pod koniec wakacji drużyna, pod opieką Czarnego, wyjeżdża na turniej. Każdy szyje dla siebie średniowieczny strój, przygotowania pochłaniają Szarego, który odkrył swoją nową pasję.
Autorka zawarła w powieści wiele bliskich sobie tematów związanych ze swoimi pasjami:) Stąd o turniejach, treningach czy historycznych strojach pisze w sposób bardzo ciekawy, autentyczny i porywający.
Powieść napisana jest bardzo ładnym językiem, barwnym, poprawnym, bez tak popularnych dziś wulgaryzmów czy zbędnych uproszczeń. Tematyka odbiega od standardowych w młodzieżowych powieściach miłostek czy szpanowania gadżetami. Bardzo ciekawie został przedstawiony aspekt psychologiczny. Przemiana Szamila, czy postawa zastępczych rodziców są wielkim atutem, również rzadko spotykanym we współczesnych utworach dla tej grupy wiekowej.
Książka zajęła III miejsce w kategorii 10-14 lat w IV Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren na współczesną książkę dla dzieci i młodzieży. W pełni zasłużenie!